نگذشت كه در غزوه‌اى در التزام ركاب آن حضرت به جهاد رفت و بعد از نه نفر شهيد شد و او دهمين شهيد بود » . از امثال روايت فوق و خبر مروى از اميرالمؤمنين - عليه السلام - كه فرمود : « لَوْ كَشَفَ الغِطاء مَا ازْدَدْتُ يَقيناً » . « 1 » معلوم مىشود كه يقين كاملترين مراتب ايمان و باور و اعتقاد به خدا و ساير عقايد حقه است به طورى كه هيچگونه شائبه احتمال خلاف در آن نرود و آدمى را در پرهيز از گناه و گريز از معصيت چنان بسازد و بگريزاند كه شخص گريزان از هزاران درنده‌هاى آدمخوار كه همه را با لحس و با چشم در دنبال خود مىبيند ، از آنها مىگريزد و در مقام اطاعت و عمل به فرايض و واجباب چنان شتاب واستقبال داشته باشد كه اشخاص عاشق دنيا در پى منافع و فوايدى كه آن را محقق الحصول مىدانند ، مىشتابند . بلكه اثر ايمان به خداوند و روز جزا در وادارى انسان به كار نيك و خير ، و بازدارى از كار بد و شر ، به مراتب بايد بيشتر از اين باشد . و خلاصه آنكه : مراتب فضيلت افراد به حسب درجات يقين آنهاست و اجر و ثواب بر اعمال نيز بر حسب همان اختلاف مراتب يقين اشخاص است ، چنانچه از اميرالمؤمنين - عليه السلام -

--> ( 1 ) - مطلوب كل طالب / رشيد الدين وطواط ، ص 28 ( ط چاپخانهء سلمان فارسى - قم ) .